قلبی که برای ایران نمی تپد ، بهتر است هرگز نتپد
صمدبهرنگي تاريخ تولد وتاريخ مرگ ندارد.
شاهكارآن زندگيش بـــــــود.
صمدبهرنگي ، بي شك يكي ازشاخص ترين معلمان مبارز ايران است.صمد در دوم تيرماه 1318دريكي ازخــــانه هاي جنــوب محله چرنداب تبريزبه دنيا آمد.از سال 1336معلم روستاهاي آذربايجان شد و مدت يازده سال در روستاهاي ممقان،قدجهان،آذرشهر،گوگان وآخيرجان به بچه هاي روستائي درس داد.ليكن هنگامي كه رژيم دريافت كه او قصد آگاه سازي دارد و تنهابه آموختن لاطائلات كتابهاي درسي به دانش آموزان قناعت نمي كند،كمربه نابوديش بست.صمد در نهم شهريور1347به دست عمال شب پرست ساواك شهيدشد.وجسدش دررودخانه ارس از آب گرفته شد.
صمد از نخستين پيشگامان جنبش نوين انقلابي ايران بود.او به همراه دوست رزمنده اش معلم فداكار بهروز دهقاني ازفدائيان شاخه تبريزبود.
صمدبهرنگي هميشه يك معلم متعهدباقي ماند.چه به هنگامي كه دركلاسهاي روستايي باشاگردان گرسنه و پابرهنه روستاهاي آذربايجان بود و چه به هنگامي كه براي بچه ها و درحقيقت براي همه «قصه»مي نوشت و چه آن زمان كه مسائل تعليم و تربيت را درجامعه ايران با ديد تيز بين خود نقد مي كــــــــــــــــــرد.
...چنين بود صمد،اين آموزگار آذربايجاني كه روستاها را شخم مي كرد تا همچنان خستگي ناپذير بذر اميد به پاشد،زنگ بيدارباش را بكوبد، و اثرقصه هاي وحشت رابزدايد.
وچنين بود كه افشانندگان هراس و دلبستگان به خواب هراسان شدند و اين معلم آگاه و دانا را خيلي زود از ما گرفتند.اماغافل از اين كه مايادگرفتيم «تاقدم درراه نگذاريم ترسمان نمي ريزد»
«سحـــرتاچه زايد شب آبستن است»